Max Liebermann was een Duitse schilder en graficus van joodse afkomst, en een van de belangrijkste vertegenwoordigers van het Duitse impressionisme. Hij werd geboren in een welgestelde familie; zijn vader was een joodse industriële ondernemer, wat hem de mogelijkheid gaf een artistieke opleiding te volgen in Berlijn en aan de kunstacademie van Weimar.

Na zijn studietijd werkte Liebermann in Parijs en later in München, waar hij in contact kwam met het Franse realisme en het impressionisme, met name met het werk van Gustave Courbet en Jean-François Millet. In zijn vroege werk schilderde hij vaak arbeiders en rurale scènes, waarbij hij realistische observatie combineerde met een steeds lossere, impressionistische toets. Vanaf 1871 verbleef hij geregeld in Nederland; hij werd bevriend met Jozef Israëls, verbleef in Drenthe en schilderde onder meer in Zweeloo, waar zijn stijl evolueerde van donker naturalisme naar een lichtere, meer zonnige impressionistische benadering.

Vanaf de jaren 1880 vestigde Liebermann zich in Berlijn en werd een centrale figuur in het Duitse kunstleven. Hij was een van de oprichters van de Berliner Secession in 1898 en werd later de eerste voorzitter daarvan, waarmee hij zich inzette voor moderne, vernieuwende kunst tegen het conservatieve academisme. In 1920 werd hij president van de Pruisische Akademie der Künste, de hoogste artistieke instelling van de Weimarrepubliek, maar na de machtsgreep van de nazi’s in 1933 werd hij vanwege zijn joodse achtergrond gedwongen af te treden.

Zijn latere werk omvat talrijke stadsgezichten, tuin- en parktaferelen, waaronder de beroemde schilderijen van zijn villa en tuin aan de Wannsee bij Berlijn. Liebermann overleed in 1935 in Berlijn, na zijn laatste jaren grotendeels in isolement te hebben doorgebracht onder het opkomende antisemitische regime.

---

Max Liebermann was a German painter and printmaker of Jewish descent, and one of the most important representatives of German Impressionism. He was born into a wealthy family; his father was a Jewish industrial entrepreneur, which gave him the opportunity to receive artistic training in Berlin and at the Weimar Art Academy.

After his studies, Liebermann worked in Paris and later in Munich, where he came into contact with French realism and impressionism, especially with the work of Gustave Courbet and Jean-François Millet. In his early work he often painted workers and rural scenes, combining realistic observation with an increasingly loose, impressionistic touch. From 1871 he regularly stayed in the Netherlands; He became friends with Jozef Israëls, stayed in Drenthe and painted in Zweeloo, among other places, where his style evolved from dark naturalism to a lighter, more sunny impressionistic approach.

From the 1880s Liebermann settled in Berlin and became a central figure in German art life. He was one of the founders of the Berliner Secession in 1898 and later became its first chairman, championing modern, innovative art against conservative academicism. In 1920 he became president of the Prussian Academy of Arts, the highest artistic institution of the Weimar Republic, but after the Nazis seized power in 1933 he was forced to resign because of his Jewish background.

His later work includes numerous cityscapes, garden and park scenes, including the famous paintings of his villa and garden on Lake Wannsee near Berlin. Liebermann died in Berlin in 1935, after spending his last years largely in isolation under the emerging anti-Semitic regime.